All Posts By

Deloryan

Kwetsbaarheid

Kan jij je nog herinneren bij je allereerste liefde dat het echt een ding was wie als eerste “ik hou van jou” zou zeggen. Hoe eng is het om dat als eerste te zeggen? Of voelde het voor jou heel natuurlijk? Om deze 4 woorden te zeggen moet je jezelf kwetsbaar opstellen. Ik hou van jou zonder dat ik echt weet of jij ook van mij houdt. Maar ondanks dat hou ik van jou. Je loopt een risico gekwetst te worden.

Het woord “kwetsbaar” vind ik nogal negatief gesteld. Omdat het woord kwetsen erin staat en natuurlijk is dat een risico, maar om daar gelijk vanuit te gaan is niet heel aanmoedigend. Ik noem het liever transparant. Als je transparant bent dan pas kan je echt een zuivere liefdevolle verbinding maken. Transparant zijn is voor veel mensen ingewikkeld. Je laat jezelf volledig aan iemand zien zoals je bent. Je mooie kanten, maar ook jouw minder goede kwaliteiten.

In de prestatiemaatschappij waarin we leven is perfectie nastreven een belangrijk aspect. De norm van de vrouw is: alles perfect doen/kunnen/zijn en dat zonder te zweten. De perfecte moeder, partner, werknemer, vriendin, kok, sporter, huishoudster, chauffeur ect. en we doen dit altijd met een glimlach op onze gezicht want we vinden het zo leuk. Dit soort perfectie moet je nastreven als vrouw in onze huidige maatschappij.

En dan heb ik het nog niet over facebook/Instagram waarin bijna iedereen nog even laat zien hoe perfect hun leven is. Deze mentaliteit is een soort dwangbuis voor heel veel vrouwen. Want dit is niet haalbaar en niet realistisch. Het mooiste en helende wat je tegen je buurvrouw kan zeggen als ze een lastige ochtend heeft gehad met haar zoontje is: “ik voel mij soms ook zo”. Empathie en meeleven is zo krachtig. Waardoor het veiliger voelt om transparant te kunnen zijn.

Transparantie staat niet gelijk aan zwak of instabiel. Het is juist moedig en krachtig. Je kiest ervoor om verbinding te maken en te voelen. En dit voorbeeld ook door te geven aan jouw kinderen. Ik ben goed genoeg om gezien te worden en liefde te ontvangen.

Ook voor mij is dit een worsteling geweest (soms nog steeds) van nature ben ik iemand die ook perfectie nastreefde. Ik kwam uit een gezin waarin jezelf transparant opstellen geen optie was. “De maatschappij is hard dus jij moet ook hard zijn” was de boodschap die ik dagelijks hoorde. Jezelf transparant opstellen was juist vragen om problemen. Dus van kleins af aan was ik geleerd om een muur op te trekken en mezelf sterker en stoerder voor te doen dan dat ik eigenlijk was. Dit heb ik best lang volgehouden. Daarnaast ging ik ook werken in een stoere organisatie waarin transparantie eigenlijk een beetje vies woord was.

Steeds langzamer begon ik te realiseren dat mijn verbindingen niet echt aanvoelde. Ik begon het ook om mij heen te zien dat de muur die ik en heel veel andere opgetrokken hadden in de wegstond van pure verbinding. Dit knaagde zo ontzettend aan mij dat ik op ten duur een totale breakdown kreeg. In de volksmond ook wel een burn-out genoemd. Doormiddel van een goede therapeut, en dit was echt een ding voor mij hoor dat ik een therapeut nodig had, leerde ik transparantie accepteren als een onderdeel van het leven en wat voor effect het heeft op de verbindingen die je maakt met mensen. Het was een gevecht en is het nog steeds soms. Vooral het verliezen van controle vond ik lastig. De controle stond in mijn geval gelijk aan de hele grote muur die ik netjes om mij heen gemetseld had.

Transparant zijn is een soort emotionele risico die je loopt, maar vanuit transparantie kan zoveel moois ontstaan.

We zien graag de kwetsbaarheid van anderen, maar van ons zelf echt niet. Als we dat doen dan laten we zien dat we niet perfect zijn. En niet perfect betekent dat wij ‘eigenlijk’ geen liefde mogen ontvangen, omdat we niet goed genoeg zijn. Dit gevoel is vergif voor je relatie, je zelfvertrouwen en je geluk.

We schamen ons zelf voor onze ‘tekortkomingen’ en blijven hangen in deze schaamte is juist zwak. Door onze ‘tekortkomingen’ bloot te leggen d.m.v. transparant te zijn, en de buitenwereld te zeggen: “dit ben ik en ik ben goed genoeg!” Dat is het moment dat je echt een liefdevolle verbinding maakt met mensen.

Een inspirerend liedje over het onderwerp kwetsbaarheid is: